Basit usule tabi mükellefin nakliyecilik faaliyetinde kullandığı taşıta ait bakım ve onarım giderlerinin ticari kazancın tesbitinde gider olarak kabul edilmesi mümkün bulunmakta olup, maliyet bedeline eklenmesi gereken giderlerden olması halinde, amortism

193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 46 ncı maddesinin ikinci fıkrasında, "Basit usulde ticari kazanç, bir hesap dönemi içinde elde edilen hasılat ile giderler ve satılan malların alış bedelleri arasındaki müspet farktır. Bu fark, yapılan faaliyetle ilgili olarak Vergi Usul Kanunu hükümlerine göre alınması ve verilmesi mecburi olan alış ve giderler ile hasılatlara ilişkin belgelerde yazılı tutarlara göre hesaplanır.

Bu suretle tespit ve beyan olunan kazanç vergi tarhına esas alınır. Bu usulde vergilendirilenler, kazancın tespiti ve Vergi Usul Kanununun defter tutma hükümleri hariç, bildirme, vesikalar, muhafaza, ibraz, diğer ödevler ve ceza hükümleri ile bu Kanun ve diğer kanunlarda yer alan ikinci sınıf tüccarlar hakkındaki hükümlere tabidirler." hükmü yer almaktadır.

Bu hükme göre, basit usule tabi mükellefin nakliyecilik faaliyetinde kullandığı taşıta ait bakım ve onarım giderlerinin ticari kazancın tesbitinde gider olarak dikkate alınması mümkün bulunmaktadır. Ancak yapılan gider, Vergi Usul Kanununun 272 nci maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen maliyet bedeline eklenmesi gereken giderlerden olması halinde, amortisman konusuna gireceğinden ticari kazancın tespitinde gider olarak dikkate alınmayacaktır.

Bilgi edinilmesini ve gereğini rica ederim.